Postanowienie KIO 678/26 z 23 marca 2026

Zamawiający – Zespół Zakładów Opieki Zdrowotnej w Cieszynie, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Dostawa i wdrożenie klinicznego systemu informatycznego (CIS), elektronicznej karty znieczuleń (EKZ) oraz dostawa sprzętu komputerowego i informatycznego w ramach Krajowego Planu Odbudowy”.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje.

Odwołanie polega odrzuceniu na podstawie art. 528 pkt 3 w zw. z art. 515 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp. Zgodnie z art. 528 pkt 3 ustawy Pzp, Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu określonego w ustawie.

Stosownie do art. 515 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp, odwołanie wobec treści ogłoszenia wszczynającego postępowanie o udzielenie zamówienia lub konkurs lub wobec treści dokumentów zamówienia wnosi się w terminie 10 dni od dnia publikacji ogłoszenia ​ Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub zamieszczenia dokumentów zamówienia na stronie internetowej, w w przypadku zamówień, których wartość jest równa albo przekracza progi unijne.

Zamawiający w pierwotnym brzmieniu treści Załącznika nr 2_1 oraz Załącznika nr 2_2 do SW Z, pkt. I.6 stanowił „Oferowany system musi stanowić wyrób medyczny co najmniej klasy II, zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5​ kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych (MDR). Ze względu na krytyczny charakter danych przetwarzanych w systemie, które bezpośrednio wpływają na bezpieczeństwo pacjenta i przebieg procesu leczenia, nie jest dopuszczalne oferowanie systemu klasy I. System klasy I nie zapewnia odpowiedniego poziomu kontroli i nadzoru wymaganego dla wyrobów medycznych, których działanie wspiera decyzje kliniczne. Wymóg klasy II gwarantuje zastosowanie procedury oceny zgodności z udziałem jednostki notyfikowanej, a także zapewnia wyższy poziom bezpieczeństwa i jakości”.

02 stycznia 2026 r. wykonawca TDZ Technika Dla Zdrowia sp. z o.o. (obecnie przystępujący) wniósł odwołanie na treść przedmiotowej specyfikacji warunków zamówienia, kwestionując m.in. brzmienie ww. zapisu.

04 lutego 2026 r. zamawiający wprowadził modyfikacje SW Z obejmujące m.in. pkt I.6 Załączników nr 2_1 do SW Z i Załącznik nr 2_2 do SW Z nadając mu treść: „O ferowany system musi stanowić wyrób medyczny co najmniej klasy I, zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych (MDR).” Obecnie - jak wskazano w pkt. I uzasadnienia niniejszego pisma - Odwołujący żąda zmiany poprzez stwierdzenie, że ferowany system musi stanowić „wyrób medyczny co najmniej klasy II b”.

Obecne żądanie odwołania sprowadzania się do oczekiwania modyfikacji zapisów pkt I.6 Załączników nr 2_1 Szczegółowy opis wymagań – Część nr 1 oraz pkt. I.6 Załącznika nr 2_2 Szczegółowy opis wymagań – Część nr 2 nie tylko w stosunku do brzmienia przyjętego przez zamawiającego 04 lutego 2026 r., ale również w stosunku do

pierwotnego brzmienia zapisów SW Z. Jak wskazał sam odwołujący w pkt. 29 uzasadnieniu odwołania, uchybienie to tkwiło już w pierwotnej treści SWZ, gdzie zamawiający oczekiwał dostarczenia systemu ​ nieistniejącej klasie wyrobów medycznych. w W ocenie Izby, skoro uchybienie istniało już na etapie pierwotnego SW Z, to odwołujący winien był zakwestionować postanowienia pkt I.6 Załącznika nr 2_1 i pkt. I.6 Załącznika nr 2_2 do SW Z nie dopiero po zmianie jaka miała miejsce 04 lutego 2026 r., ale w ciągu maksymalnie 10 dni, licząc od dnia publikacji pierwotnej treści SW Z, tj. od 22 grudnia 2025 r. czego odwołujący nie uczynił.

Izba nie zgadza się z twierdzeniem, że odwołującemu chodzi wyłącznie o zaskarżenie zmiany wprowadzonej 04 lutego 2026 r. Treść wniosków odwołania wprost przemawia za tym, że przedmiotem odwołania jest zmiana pierwotnej treści SW Z, tj., gdzie wskazano klasę II, na treść zgodną z brzmieniem MDR tj. zmiana na klasę II b, z jednoczesnym pominięciem klasy II a, wskazanej w MDR. Co istotne na ww. okoliczność wskazuje nawet sam odwołujący w treści uzasadnienia odwołania (pkt. 45 uzasadnienia), gdzie podał: „Odwołujący wskazuje, że usunięcie naruszeń wskazanych w zarzutach niniejszego Odwołania nie może nastąpić inaczej niż poprzez zobowiązanie Zamawiającego do przywrócenia poprzedniej wersji brzmienia pkt. 6 obu załączników, z dodatkowym jej doprecyzowanie (klasa II b zamiast II)”.

Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, iż odwołujący uchybił terminowi na skuteczne wniesienie odwołania, gdyż o czynności zamawiającego odwołujący dowiedział się 2​ 2 grudnia 2025 roku, co implikowało możliwość wniesienia odwołania w terminie 10 dni od otrzymania tej informacji od zamawiającego. Tym samym wniesienie odwołania dopiero 1​ 4 lutego 2026 roku skutkuje stwierdzeniem, że odwołanie zostało wniesione po terminie określonym ww. przepisami ustawy Pzp.

Terminy wyznaczone ustawą na wnoszenie środków ochrony prawnej wobec czynności lub zaniechań zamawiającego mają charakter prekluzyjny i nie podlegają przywróceniu ​ żadnym przypadku. Upływ terminu skutkuje utratą prawa do podnoszenia zarzutów. Nie podlegają także modyfikacji, a w w szczególności nie mogą być przedłużone.

Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji.

Orzekając o kosztach postępowania Izba wzięła pod uwagę treść § 8 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie wysokości szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. 2020 r., poz. 2437), z​ którego wynika, że w przypadku odrzucenia odwołania przez Izbę koszty ponosi odwołujący.

Przewodniczący

…….……………………