Wyrok KIO 301/26 z 13 marca 2026

Zamawiający – Miasto Stołeczne Warszawa – Zarząd Zieleni m. st. Warszawy – prowadzi konkurs na opracowanie koncepcji architektoniczno-urbanistycznej dla Parku Kazimierzowskiego i Skweru S. Jankowskiego „Agatona". Wartość zamówienia jest mniejsza niż progi unijne. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych pod numerem 2025/BZP 00169428.

Wykonawca Palmett Sp. z o.o. Sp. k. wniósł 21 stycznia 2026 r. odwołanie wobec unieważnienia konkursu na podstawie art. 355 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp z uwagi na wadę konkursu mogącą mieć wpływ na jego rozstrzygnięcie.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie przepisów art. 355 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy Pzp poprzez unieważnienie konkursu w sytuacji, w której nie jest on obarczony wadą mogącą mieć wpływ na jego rozstrzygnięcie, gdyż istnieje możliwość wyłonienia najlepszej pracy konkursowej, tj. pracy Odwołującego, bez konieczności przeprowadzania powtórnej oceny prac konkursowych, w sposób zgodny z przepisami ustawy Pzp i postanowieniami Regulaminu Konkursu.

Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności unieważnienia konkursu, uznania za najlepszą pracę konkursową złożoną przez Odwołującego i przyznanie Odwołującemu pierwszej nagrody w konkursie.

Na podstawie dokumentacji przedmiotowego postępowania oraz biorąc pod uwagę stanowiska stron,

Izba ustaliła i zważyła, co następuje:

Izba ustaliła następujący stan faktyczny:

Miasto Stołeczne Warszawa – Zarząd Zieleni m. st. Warszawy – prowadzi konkurs jednoetapowy ograniczony na opracowanie koncepcji architektoniczno-urbanistycznej dla Parku Kazimierzowskiego i Skweru S. Jankowskiego „Agatona".

Zgodnie z rozdz. VI pkt 2 Regulaminu Konkursy:

1. 1 Niezwłocznie po ustaleniu wyników konkursu albo unieważnieniu Organizator poda do wiadomości publicznej wyniki na stronie prowadzonego Konkursu oraz zawiadomi Uczestników o wynikach i otrzymanych ocenach, podając imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania albo firmę i siedzibę lub miejsce prowadzonej działalności gospodarczej autora/autorów oraz Uczestnika Konkursu wybranej Pracy konkursowej albo autorów oraz Uczestników konkursu wybranych Prac konkursowych. (…) 2.3. W przypadku stwierdzenia, że nagrodzona Praca konkursowa nie jest oryginalna lub narusza prawa autorskie osób trzecich, została złożona przez Uczestnika, który nie został zaproszony do złożenia Pracy Konkursowej, naruszył zasadę anonimowej oceny Prac Konkursowych lub nie podlega ocenie z powodów wskazanych w art. 345 ust. 2 ustawy Pzp taka Praca Konkursowa zostanie pominięta w ocenie, a za pracę najlepszą zostanie uznana kolejna Praca Konkursowa najlepiej oceniona przez Sąd Konkursowy.

Zamawiający 12 września 2025 r. opublikował Zawiadomienie o wynikach Konkursu, wskazując, że: (…) Sąd Konkursowy ustalił następujący werdykt, który został zatwierdzony przez Zamawiającego:

I nagroda – 80 000 zł oraz zaproszenie do negocjacji w trybie zamówienia z wolnej ręki została przyznana Uczestnikowi RS Architektura Krajobrazu D.R. (…) Praca Konkursowa otrzymała łącznie 70,42 pkt i została wybrana jako najlepsza.

II nagroda – 60 000 zł została przyznana Uczestnikowi Konsorcjum: Regio Sp. z o.o., (…)Pracownia Architektury Krajobrazu K.K. (…)Praca Konkursowa otrzymała 56,56 pkt.

III nagroda – 30 000 zł została przyznana Uczestnikowi Palmett Sp. z o.o. Sp.k. (…) – Praca otrzymała 50,32 pkt.

Wyróżnienie – 10 000 zł zostało przyznane uczestnikowi M.P. KRAJOBRAZY (…) – Praca Konkursowa otrzymała 36,36 pkt.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało zakwestionowane w odwołaniach wniesionych 17 września 2025 r. przez Palmett Sp. z o.o. Sp.k. oraz Konsorcjum: Regio Sp. z o.o., (…) Pracownia Architektury Krajobrazu K.K..

Krajowa Izb Odwoławcza wyrokiem z 1 grudnia 2025 r. (sygn. akt: KIO 3958/25, KIO 3963/25):

-uwzględniła odwołanie w postępowaniu o sygn. akt KIO 3958/25 i nakazała Zamawiającemuunieważnienie czynności zatwierdzenia rozstrzygnięcia konkursu i pominięcie w ocenie prac konkursowych złożonych przez D.R., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą RS Architektura Krajobrazu D.R., oraz Regio Sp. z o.o. i K.K., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Pracownia Architektury Krajobrazu K.K.,

-uwzględniła odwołanie w postępowaniu o sygn. akt KIO 3963/25 w części, uznając za uzasadnione zarzuty naruszenia art. 337 pkt 2 i art. 345 ust. 2 ustawy Pzp i nakazała Zamawiającemu unieważnienie czynności zatwierdzenia rozstrzygnięcia konkursu i pominięcie w ocenie pracy konkursowej złożonej przez D.R., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą RS Architektura Krajobrazu D.R..

Izba stwierdziła, że prace konkursowe, którym przyznano I i II nagrodę naruszały zasady anonimowości i zgodnie z art. 345 ust. 2 Pzp nie podlegała ocenie.

12 stycznia 2026 r. Zamawiający – w związku z wyrokiem Izby – poinformował o unieważnieniu czynności zatwierdzenia rozstrzygnięcia konkursu w całości oraz pominięciu w ocenie prac złożonych przez: RS Architektura Krajobrazu D.R., oraz Konsorcjum: Regio Sp. z o.o., Pracownia Architektury Krajobrazu K.K., na podstawie art. 345 ust.

2 ustawy Pzp w zw. z pkt. 2.5 załącznika nr 9 do Regulaminu konkursu oraz roz. IV pkt. 2 ppk. 2.2 Regulaminu.

Zamawiający poinformował również, że ponowne zawiadomienie o rozstrzygnięciu konkursu nastąpi po podjęciu stosownego rozstrzygnięcia przez Sąd Konkursowy.

Zamawiający 16 stycznia 2026 r. zawiadomił o unieważnieniu Konkursu w związku z zaistnieniem okoliczności, o których mowa w art. 355 ust. 1 pkt 4) ustawy Pzp. Zamawiający stwierdził, że Konkurs jest obarczony wadą mogącą

mieć wpływ na jego rozstrzygnięcie i podał następujące uzasadnienie:

W prowadzonym postępowaniu konkursowym, na przekazane w dniu 12.09.2025 rozstrzygnięcie konkursu, zostały złożone przez Uczestników Konkursu środki ochrony prawnej.

W wyniku rozstrzygnięcia odwołań Krajowa Izba Odwoławcza wyrokiem z dnia 1.12.2025 r. sygn. akt. KIO 3958/25 oraz KIO 3963/25, nakazała Zamawiającemuunieważnienie czynności zatwierdzenia rozstrzygnięcia konkursu z dnia 12.09.2025 r. oraz pominięcie w ocenie prac złożonych przez:

RS Architektura Krajobrazu D.R., ul. Przyrzecze 39, 05510 Konstancin Jeziorna oraz Konsorcjum: Regio Sp. z o.o., ul. Wilcza 8/15, 00532 Warszawa; Pracownia Architektury Krajobrazu K.K., Stromiecka Wola 33B, 26804 Stromiec.

W dniu 13.01.2026 r. Zamawiający wykonał czynności nakazane przez Krajową Izbę Odwoławczą oraz zwrócił się do Sądu Konkursowego celem podjęcia dalszych decyzji. W dniu 15.01.2026 r. Sąd Konkursowy podjął uchwałę, z której wynika, iż nie widząc możliwości ponownej oceny prac konkursowych i wyboru najlepszej pracy spośród pozostałych prac rekomenduje unieważnienie konkursu.

Sąd Konkursowy nie dokonał ponownego rozstrzygnięcia i uznał, iż jest to sprzeczne z Regulaminem Konkursu, Regulaminem Sądu Konkursowego oraz ustawą Pzp z uwagi na to, że na obecnym etapie autorzy prac są zidentyfikowani, zaś rozstrzygnięcie konkursu może nastąpić wyłącznie przed identyfikacją prac.

Zamawiający zgadza się z taką oceną i stwierdza, że wobec braku możliwości podjęcia przez Sąd konkursowy nowego rozstrzygnięcia konkursu postępowanie jest obarczone wadą implikującą unieważnienie konkursu.

Zgodnie z art. 336 ustawy Pzp

1. Sąd konkursowy jest powoływany do oceny prac konkursowych oraz wyboru najlepszych prac konkursowych.
2. Sąd konkursowy w szczególności sporządza informacje o pracach konkursowych, przygotowuje uzasadnienie rozstrzygnięcia konkursu, a także występuje z wnioskiem o unieważnienie konkursu.
3. Sąd konkursowy w zakresie, o którym mowa w ust. 1 i 2, jest niezależny.
4. Kierownik zamawiającego może powierzyć sądowi konkursowemu inne niż określone w ust. 1 czynności związane z przygotowaniem oraz przeprowadzeniem konkursu.

Zgodnie z art. 337 ustawy Pzp:

Kierownik zamawiającego albo osoba przez niego upoważniona sprawuje nadzór nad sądem konkursowym w zakresie zgodności konkursu z przepisami ustawy i regulaminem konkursu, w szczególności:

1. unieważnia konkurs;
2. zatwierdza rozstrzygnięcie konkursu.

Ustawa Pzp ogranicza więc działanie Zamawiającego do dwóch czynności – unieważnienia konkursu i zatwierdzenia rozstrzygnięcia konkursu Sądu Konkursowego, na podstawie uzasadnienia sporządzonego przez Sąd konkursowy.

Zamawiający nie może w myśl ww. przepisów dokonać samodzielnie rozstrzygnięcia, gdyż jak wynika z art. 336 ust. 1 ustawy Pzp oraz art. 350 ust. 1 Pzp Sąd konkursowy rozstrzyga konkurs, wybierając spośród prac konkursowych najlepszą pracę konkursową lub najlepsze prace konkursowe, a więc rozstrzygnięcie konkursu należy do kompetencji Sądu konkursowego.

Zamawiający wyrokiem Krajowej Izby Odwoławczej zobowiązany został do unieważnienia czynności zatwierdzenia pierwotnego rozstrzygnięcia Konkursu, co jest równoznaczne z unieważnieniem rozstrzygnięcia dokonanego przez Sąd konkursowy, co też uczynił.

Jednocześnie nie jest możliwym dokonanie ponownego rozstrzygnięcia konkursu przez Sąd Konkursowy, gdyż na tym etapie nie ma możliwości zachowania zasady anonimowości prac konkursowych.

Zgodnie z dokumentami, będącymi podstawą przeprowadzenia Konkursu, w szczególności: a)Roz. I pkt 2.7 Regulaminu konkursu: Podstawową zasadą w Konkursie jest zasada anonimowości Prac konkursowych względem Sądu Konkursowego; b)art. 350 ust 2. ustawy Pzp: Sąd konkursowy dokonuje identyfikacji wszystkich prac konkursowych po rozstrzygnięciu konkursu; dokonanie przez Sąd konkursowy nowego rozstrzygnięcia, w tym przyznanie nowej punktacji oraz podjęcie decyzji w

sprawie przyznania nagród, z pominięciem w ocenie prac złożonych przez: RS Architektura Krajobrazu D.R., ul.

Przyrzecze 39, 05510 Konstancin Jeziorna oraz Konsorcjum: Regio Sp. z o.o., ul. Wilcza 8/15, 00532 Warszawa; Pracownia Architektury Krajobrazu K.K., Stromiecka Wola 33B, 26804 Stromiec, nie jest możliwe, albowiem na tym etapie dokonana już została identyfikacja prac konkursowych.

Sąd konkursowy podejmuje rozstrzygnięcie konkursu, które zostaje zatwierdzone przez Zamawiającego, przed identyfikacją prac, co wynika wprost z powołanych wyżej przepisów. Identyfikacji prac dokonano zaś na posiedzeniu Sądu w dniu 9.09.2025 r., a co za tym idzie podjęcie nowego rozstrzygnięcia Konkursu z poszanowaniem zasady anonimizacji prac jest obecnie niemożliwe, co stanowi wadę mogącą mieć wpływ na rozstrzygnięcie.

Nie zmienia tego stanu rzeczy postanowienie zawarte w Roz. VI ust. 2 pkt 2.3. Regulaminu konkursu, zgodnie z którym:

W przypadku stwierdzenia, że nagrodzona Praca konkursowa (…) została złożona przez Uczestnika, który (…) naruszył zasadę anonimowej oceny Prac Konkursowych (…) taka Praca Konkursowa zostanie pominięta w ocenie, a za pracę najlepszą zostanie uznana kolejna Praca Konkursowa najlepiej oceniona przez Sąd Konkursowy.

Wyłonienie bowiem najlepszej pracy konkursowej, choćby kolejnej w rankingu ustalonym przez Sąd konkursowy na posiedzeniu w dniu 9.09.2025 r., wymaga podjęcia nowego rozstrzygnięcia Sądu, o którym mowa w art. 336 ust. 1 i art.

350 ust. 1 ustawy Pzp. Należy więc przyjąć, że Sąd konkursowy może zastosować procedurę reasumpcji, o której mowa w Roz. VI ust. 2 pkt 2.3. Regulaminu wyłącznie przed identyfikacją prac.

Wada konkursu, która może mieć wpływ na jego rozstrzygnięcie, a o której mowa w art. 355 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp polega więc na niemożności podjęcia oceny prac konkursowych i wyboru najkorzystniejszej pracy wobec uprzedniego zidentyfikowania autorów prac. Decyzje Sądu polegające na ponownej ocenie i wyborze pracy oraz przyznaniu nagród mogłyby być obarczone stronniczością, gdyż sędziowie na obecnym etapie posiadają wiedzę czyje prace by oceniali, co miałoby wpływ na rozstrzygnięcie.

Podsumowując, Sąd konkursowy nie ma możliwości podjęcia nowego rozstrzygnięcia, które Zamawiający zatwierdza, gdyż naruszyłby zasadę anonimowości prac, a więc konkurs należy unieważnić. (…) Wobec nie dokonania ponownej czynności rozstrzygnięcia konkursu przez Sąd Konkursowy i niemożności podjęcia takiego rozstrzygnięcia samodzielnie przez Zamawiającego, Zamawiający unieważnia konkurs z uwagi na to, że konkurs obarczony jest wadą mogącą mieć wpływ na jego rozstrzygnięcie.

Izba zważyła, co następuje:

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.

Po pierwsze, niezasadne jest stanowisko Zamawiającego o niewykazaniu przez Odwołującego legitymacji do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp środki ochrony prawnej przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu oraz innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu zamówienia lub nagrody w konkursie oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy. W ocenie Izby Odwołujący wykazał spełnienia tych przesłanek. Słusznie Zamawiający wskazał, że interes uczestnika konkursu w uzyskaniu nagrody oznacza możliwość otrzymania nagrody w toczącym się konkursie, co należy wykazać wnosząc odwołanie. Interes zatem posiadać będzie uczestnik konkursu, który wskutek niezgodnych z prawem czynności lub zaniechań zamawiającego traci możliwość uzyskania nagrody. Tak właśnie rozumiany interes został przez Odwołującego wykazany. Nietrafne jest stanowisko Zamawiającego, że o braku interesu po stronie Odwołującego świadczy okoliczność, jakoby ani ustawa Pzp, ani Regulamin konkursu nie przewidywały sytuacji podjęcia ponownego rozstrzygnięcia konkursu, w której z uwagi na pominięcie pracy konkursowej, uznanej za najlepszą, automatycznie pierwsza nagroda zostanie przyznana innej pracy konkursowej. Kwestia możliwości uznania za najlepszą kolejnej pracy konkursowej jest właśnie w rozpoznawanej sprawie istotą sporu, nie sposób więc odmawiać wykonawcy legitymacji do wniesienia odwołania przez dokonanie swego rodzaju przedsądu w kwestii zasadności zarzutów odwołania. Podobnie, o braku legitymacji do wniesienia odwołania nie świadczy okoliczność, że rozstrzygnięcie konkursu zapadło na skutek uchwały Sądu Konkursowego, której – jak twierdzi Zamawiający – Odwołujący nie kwestionuje. Podkreślić należy, że Odwołujący kwestionuje czynność unieważnienia konkursu i okoliczności, które do tej decyzji doprowadziły, a do których Zamawiający zalicza brak możliwości ponownej oceny prac konkursowych, co również stanowi przedmiot merytorycznego rozstrzygnięcia, nie zaś kwestię mogącą świadczyć o niedopuszczalności odwołania.

W ocenie Izby zarzuty odwołania są zasadne.

Zgodnie z art. 355 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp zamawiający unieważnia konkurs, jeżeli konkurs obarczony jest wadą mającą lub mogącą mieć wpływ na jego rozstrzygnięcie.

W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła wada uzasadniająca unieważnienie konkursu. Zamawiający upatruje takiej wady w okoliczności, że nie jest możliwe ponowne rozstrzygnięcie konkursu z uwagi na fakt, że na obecnym etapie autorzy prac są zidentyfikowani, zaś rozstrzygnięcie konkursu może nastąpić wyłącznie przed identyfikacją prac. Z powyższym stanowiskiem nie sposób się zgodzić. Zamawiający zobowiązany był wykonać wyrok Izby, która nakazała mu unieważnienie czynności zatwierdzenia rozstrzygnięcia konkursu i pominięcie w ocenie prac konkursowych złożonych przez D.R., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą RS Architektura Krajobrazu D.R., oraz Regio Sp. z o.o. i K.K., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Pracownia Architektury Krajobrazu K.K.. Powyższe, stosownie do rozdz. VI pkt 2.3 Regulaminu konkursu, powinno skutkować uznaniem za najlepszą kolejnej pracy konkursowej najlepiej ocenionej przez Sąd Konkursowy, tj. pracy Odwołującego.

Bezzasadne jest twierdzenie, jakoby wykonaniu tego obowiązku stał na przeszkodzie fakt, że na obecnym etapie postępowania autorzy prac są znani. Zamawiający zdaje się pomijać, że uznanie za najlepszą kolejnej pracy nie wymaga ponownej oceny prac. Prace zostały ocenione przed zidentyfikowaniem ich autorów, a ranking tych prac jest ustalony.

Izba w pełni podziela stanowisko Odwołującego, że w przypadku zaistnienia podstaw do pominięcia w ocenie prac konkursowych, rozdz. VI pkt 2.3 Regulaminu konkursu wprowadza automatyczny mechanizm uznania za najlepszą pracy sklasyfikowanej w rankingu na kolejnej pozycji. Ww. postanowienie stanowi, że w takiej sytuacji za najlepszą zostanie uznana kolejna praca, nie zaś, że pozostałe prace zostaną ponownie ocenione. Byłoby to zresztą nieracjonalne, ocena ta została już bowiem dokonana i powtarzanie tej czynności jest całkowicie zbędne.

Odmienna ocena byłaby możliwa w sytuacji, gdyby ocena punktacja przyznawana była poszczególnym pracom konkursowym przez porównanie ich z innymi pracami – wtedy pominięcie dwóch prac skutkowałoby koniecznością ponownego przyznania punktów, poprzez porównanie ich z pozostałymi pracami. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja jednak nie zachodzi, każda praca podlegała ocenie niezależnej od oceny innych prac, zatem raz przyznana punktacja pozostaje aktualna niezależnie od tego, czy wszystkie prace konkursowe mogły być uwzględnione, czy też nie.

Dodatkowo, jak słusznie zauważył Odwołujący, postanowienie nakazujące uznanie za najlepszą kolejnej pracy konkursowej, znajduje się w rozdz. VI zatytułowanym „Nagrody i ogłoszenie wyników Konkursu” w podrozdziale 2 „Ogłoszenie wyników Konkursu”, tj. w postanowieniach odnoszących się do etapu postępowania, w którym autorzy pracy konkursowych są już znani. Co więcej, pkt 2.3 wprost odnosi się do sytuacji stwierdzenia, że nagrodzona Praca konkursowa nie jest oryginalna lub narusza prawa autorskie osób trzecich, została złożona przez Uczestnika, który nie został zaproszony do złożenia Pracy Konkursowej, naruszył zasadę anonimowej oceny Prac Konkursowych lub nie podlega ocenie z powodów wskazanych w art. 345 ust. 2 ustawy Pzp (…). Powyższe dodatkowo wskazuje, że postanowienie pkt 2.3 dotyczy etapu postępowania po zidentyfikowaniu autorów prac. Należy to uznać za racjonalne i uzasadnione oraz niestojące w sprzeczności z przepisami dotyczącymi anonimowości pracy, tj. art. 328 ust. 2 ustawy Pzp, stanowiącym, że Zamawiający zapewnia anonimowość prac konkursowych oraz art. 350 ust. 2 ustawy Pzp, zgodnie z którym sąd konkursowy dokonuje identyfikacji wszystkich prac konkursowych po rozstrzygnięciu konkursu.

Zauważenia wymaga bowiem, że na tym etapie anonimowość prac nie spełnia już żadnej funkcji. Istotą tych przepisów jest zagwarantowanie bezstronnej oceny przez członków sądu konkursowego. W rozpoznawanej sprawie ranking prac jest ustalony, a członkowie sądu konkursowego nie muszą wykonywać żadnych czynności wpływających na ocenę poszczególnych prac, zatem znajomość autorów prac przez członków sądu konkursowego nie może w żaden sposób wpłynąć na to, która praca zostanie uznana za najlepszą.

Wobec powyższego chybione jest stanowisko Zamawiającego, że wyłonienie najlepszej pracy, nawet „kolejnej w rankingu”, wymaga podjęcia nowego rozstrzygnięcia przez Sąd Konkursowy, w rozumieniu przepisów ustawy Pzp, co nie jest czynnością techniczną Zamawiającego, tylko należy do merytorycznej kompetencji Sądu Konkursowego. W rozpoznawanej sprawie nie ma żadnych podstaw ani potrzeb, aby wykonywać jakiekolwiek czynności merytoryczne związane z oceną prac i ustaleniem ich rankingu. Niezrozumiałe jest twierdzenie Zamawiającego, że nie jest wiadome, czy Sąd Konkursowy zdecydowałby się przyznać Odwołującemu pierwszą nagrodę, a więc uznał jego pracę jako podstawę udzielenia zamówienia na wykonanie prac projektowych. Skoro praca Odwołującego została zweryfikowana formalnie i oceniona merytorycznie, w wyniku czego została sklasyfikowana na trzecim miejscu, a prace z miejsca pierwszego i drugiego należy pominąć, to w świetle Regulaminu nie ma wątpliwości, że za najlepszą powinna zostać uznana praca Odwołującego. Zamawiający nie wyjaśnił, na jakiej podstawie w takiej sytuacji mogłoby nie dojść do przyznania Odwołującemu pierwszej nagrody.

Dodatkowo Izba w pełni podziela stanowisko Odwołującego, że skutkiem przyjęcia, że po identyfikacji autorów prac konkursowych nie jest możliwe wybranie innej pracy konkursowej, a tylko unieważnienie konkursu, byłoby

doprowadzenie do tego, że ochrona prawna w przypadku konkursu byłaby iluzoryczna.

Nie sposób też podzielić stanowiska Zamawiającego, jakoby wybranie kolejnej pracy konkursowej wiązało się z obowiązkami sądu konkursowego, który nie może być adresatem rozstrzygnięcia Izby, a kompetencja Zamawiającego w konkursie sprowadza się jedynie do zatwierdzenia wyniku albo unieważnienia – bez wpływu na merytoryczny wybór pracy. Ponownie wskazać należy, że merytoryczna praca sądu konkursowego została już wykonana i nie ma żadnej potrzeby jej powtórzenia. Rozstrzygnięcie, któremu Zamawiający próbuje przypisać cechy merytorycznej oceny, sprowadza się w praktyce do zakomunikowania, że w związku z obowiązkiem pominięcia dwóch pierwszych prac na podstawie rozdz. VI pkt 2.3 Regulaminu za najlepszą zostaje uznana kolejna praca.

Z kolei powyższa teza Zamawiającego prowadziłaby do faktycznego pozbawienia uczestnika konkursu możliwości skutecznego korzystania ze środków ochrony prawnej, czego nie można zaakceptować. Nie jest bowiem tak, że decyzje sądu konkursowego nie podlegają żadnej weryfikacji, a rola Zamawiającego sprowadza się do technicznego zatwierdzania tych decyzji. Zamawiający nie może bronić niezgodnego z prawem sposobu zakończenia konkursu, powołując się na wyłączną kompetencję sądu konkursowego i brak własnego wpływu na ten wynik. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z rozdz. I pkt 5.5 Regulaminu konkursu Kierownik Zamawiającego albo osoba przez niego upoważniona sprawuje nadzór nad Sądem Konkursowym w zakresie zgodności konkursu z przepisami Ustawy i Regulaminem konkursu, w szczególności: − unieważnia konkurs; − zatwierdza rozstrzygnięcie konkursu. Zamawiający jako organizator konkursu nie jest bezwolnym wykonawcą decyzji sądu konkursowego. To on odpowiada za prawidłowe i zgodne z ustawą przeprowadzenie konkursu, podejmuje ostateczne decyzje co do sposobu zakończenia konkursu – zatwierdza propozycję przyznania nagród przygotowaną przez sąd, ma możliwość niewyłonienia najlepszej Pracy konkursowej lub nieprzyznania poszczególnych nagród, gdy zgłoszone prace nie będą odpowiadać obligatoryjnym wymaganiom Regulaminu konkursu (rozdz. VI pkt 1.5), ogłasza wynik konkursu, unieważnia konkurs (rozdz. I pkt 5.5).

Nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja Zamawiającego, że postanowienie rozdz. VI pkt 2.3 Regulaminu może dotyczyć wyłącznie pominięcia jednej, a nie jak w rozpoznawanej sprawie – dwóch pracy konkursowych, gdyż postanowienie to posługuje się liczbą pojedynczą. W ocenie Izby postanowienie to należy rozumieć w ten sposób, że każda nagrodzona praca, która jest niezgodna z określonymi wymaganiami, zostaje pominięta przy ocenie, co uruchamia obowiązek uznania za najlepszą kolejnej pracy konkursowej. Za interpretacją prezentowaną przez Zamawiającego nie przemawiają żadne względy logiczne czy funkcjonalne.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że unieważniając konkurs, Zamawiający naruszył przepis art. 355 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp przez jego niewłaściwe zastosowanie. Ponieważ naruszenie to miało wpływ na wynik postępowania, odwołanie – stosownie do art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp – podlega uwzględnieniu.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 557, art. 574 i art. 575 ustawy Pzp oraz § 5 pkt 1 i 2 lit. b i § 7 ust. 1 pkt 1 , stosownie do wyniku postępowania obciążając kosztami Zamawiającego.

Przewodnicząca

……………………