Postanowienie KIO 3005/20 z 8 grudnia 2020

Miasto Stołeczne Warszawa, w którego imieniu i na rzecz działa Zarząd Transportu Miejskiego w Warszawie, Gmina Otwock i Gmina Wiązowna, reprezentowani przez Zarząd Transportu Miejskiego w Warszawie(dalej: „Zamawiający”), prowadzą, w trybie przetargu nieograniczonego, na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (dalej: „ustawa Pzp”), postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na świadczenie usługi przewozu regularnego w ramach lokalnego transportu zbiorowego łączącego obszar gmin Otwock i Wiązowna, numer referencyjny PN 33/2020. Wartość zamówienia przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust 8 ustawy Pzp. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w dniu 7 lipca 2020 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, nr ogłoszenia: 2020/S 129-317729.

W dniu w dniu 6 listopada 2020 r. Zamawiający zawiadomił o wyborze najkorzystniejszej oferty. W dniu 16 listopada 2020 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia STALKO-P. i W SPÓLNICY spółka jawna i PKS w Grodzisku Mazowieckim Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Odwołujący”) wnieśli odwołanie zarzucając Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 89 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp poprzez odrzucenie oferty Odwołującego jako złożonej przez wykonawcę wykluczonego, bez wskazania podstawy wykluczenia Odwołującego z Postępowania; 2)z ostrożności procesowej - naruszenie art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp w związku z art. 7 ust. 1 Pzp przez wykluczenie z udziału Odwołującego jako wykonawcy, który w wyniku niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd Zamawiającego, które mogły mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez Zamawiającego w postępowaniu, mimo iż Odwołujący takich informacji nie złożył, co potwierdził wyrok Izby w sprawie o sygnaturze KIO 2181/20; 3)naruszenie art. 92 ust. 1 ustawy Pzp przez brak podania uzasadnienia faktycznego i prawnego dla wykluczenia Odwołującego z postępowania, wobec czego Odwołujący jedynie domyśla się powodu wykluczenia go z udziału w postępowaniu na podstawie poprzednich czynności Zamawiającego; 4)naruszenie art. 87 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp w związku z art. 7 ust. 1 ustawy Pzp, przez nieusunięcie innej istotnej omyłki w ofercie Odwołującego, mimo, że wyrok Izby w sprawie KIO 2181/20 stwierdza możliwość popełnienia błędu przy przygotowaniu oferty.

Wskazując na powyższe zarzuty Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i:

1. unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego z dnia 5 listopada 2020 roku i wyboru oferty najkorzystniejszej, 2)przeprowadzenie ponownego badania i oceny oferty Odwołującego z uwzględnieniem treści odwołania oraz wyroku Izby w sprawie KIO 2181/20, to jest w szczególności uznanie, że oferta Odwołującego nie podlega odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, a Odwołujący wykluczeniu na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy Pzp, 3)ewentualnie, jeżeli Zamawiający twierdzi, że Odwołujący podlega odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp - wskazanie zaistniałej przesłanki wykluczenia wraz z uzasadnieniem faktycznym i prawnym, 4)przeprowadzenie ponownego badania i oceny oferty Odwołującego z uwzględnieniem treści odwołania w zakresie poprawy innej omyłki.

W terminie ustawowym wykonawca PKS Tarnobrzeg Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego.

Na posiedzeniu z udziałem stron, w dniu 8 grudnia 2020 r., Odwołujący, reprezentowany przez pełnomocnika, którego pełnomocnictwo znajduje się w aktach sprawy, złożył oświadczenie o wycofaniu odwołania w całości.

Cofnięcie odwołania jest uprawnieniem odwołującego. Skuteczne cofnięcie odwołania znosi wszelkie skutki prawne związane z jego wniesieniem i skutkuje zakończeniem postępowania odwoławczego bez merytorycznego rozpoznania zarzutów odwołania. Zgodnie bowiem z art. 187 ust. 8 ustawy Pzp: Odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy; w takim przypadku Izba umarza postępowanie odwoławcze. Jeżeli cofnięcie nastąpiło przed otwarciem rozprawy, odwołującemu zwraca się 90% wpisu.

Stosownie do art. 192 ust. 1 zdanie drugie ustawy Pzp, w przypadku umorzenia postępowania, Izba wydaje postanowienie.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 187 ust. 8 zdanie drugie ustawy Pzp w związku z § 5 ust. 1 pkt 3 lit. a ), nakazując zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Odwołującego kwoty stanowiącej 90% kwoty uiszczonego wpisu.

Przewodniczący

……………..……………..