Wyrok KIO 1808/19 z 9 października 2019

1. Uwzględnia odwołanie i nakazuje Zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty oraz unieważnienie czynności badania i oceny ofert a także powtórzenie czynności badania i oceny ofert, w tym odrzucenia oferty wykonawcy Becton Dickinson Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie wobec potwierdzenia się zarzutów odwołania zawartych w pkt 4.1, 4.2 odwołania;
2. W pozostałym zakresie odwołanie oddala.
3. Kosztami postępowania obciąża Zamawiającego w 1/3, a w 2/3 Odwołującego i:
4. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr. (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy), uiszczoną przez wykonawcę

Aesculap Chifa Sp. z o.o. z siedzibą w Nowym Tomyślu tytułem wpisu od odwołania,

1. zasądza od Zamawiającego: Szpitalu Uniwersyteckiego w Krakowie SP ZOZ z siedzibą w Krakowie kwotę 5 369 zł 33 gr. (słownie: pięć tysięcy trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych trzydzieści trzy grosze) na rzecz wykonawcy Aesculap Chifa Sp. z o.o. z siedzibą w Nowym Tomyślu stanowiącą koszty strony poniesione z tytułu wpisu oraz wynagrodzenia pełnomocnika.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień

publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1986 z późn. zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Krakowie.

Przewodniczący:

Sygn. akt

KIO 1808/19

Zamawiający - Szpital Uniwersytecki w Krakowie SP ZOZ z siedzibą w Krakowie prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego, na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, postępowanie o udzielenie zamówienia pn:

„Dostawa systemu pomp infuzyjnych, przeznaczonych do Nowej Siedziby Szpitala Uniwersyteckiego (NSSU) wraz z instalacją, uruchomieniem i szkoleniem personelu”.

Wartość zamówienia przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp.

Wykonawca Aesculap Chifa Sp. z o.o. z siedzibą w Nowym Tomyślu (zwany dalej:

„Odwołującym”) w dniu 16 września 2019 r. (data wpływu do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej) złożył odwołanie na zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy Becton Dickinson Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, zarzucając Zamawiającemu naruszenie przepisów art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp w zw. z art. 82 ust. 3 ustawy Pzp, art. 91 ust. 1 ustawy Pzp, art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp, art. 26 ust. 1 ustawy Pzp oraz art. 87 ust. 1 ustawy Pzp. Wobec powyższego Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty, nakazanie Zamawiającemu dokonanie ponownej oceny ofert, nakazanie Zamawiającemu odrzucenia oferty Becton Dicinson Polska Sp. z o.o. jako sprzecznej z treścią SIWZ, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów powołanych w treści niniejszego odwołania, w tym dowodów z dokumentacji postępowania, a także dowodów, które zostaną powołane i przedłożone na rozprawie, zasądzenie przez Izbę zwrotu kosztów postępowania odwoławczego na rzecz Odwołującego, w tym zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocników, według norm przepisanych i zgodnie z fakturą przedstawioną przez Odwołującego na rozprawie.

Uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, w tym w szczególności treść ogłoszenia o zamówieniu oraz ofertę wykonawcy Becton Dickinson Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie oświadczenia i stanowiska stron oraz uczestnika postępowania złożone w trakcie rozprawy, skład orzekający Izby ustalił i zważył, co następuje:

Odwołanie, wobec nie stwierdzenia na posiedzeniu niejawnym braków formalnych oraz w związku z uiszczeniem przez Odwołującego wpisu, podlega rozpoznaniu.

Ponadto Izba ustaliła, że Odwołujący przekazał Zamawiającemu kopię niniejszego odwołania.

Izba stwierdziła, że Odwołujący legitymuje się uprawnieniem do korzystania ze środków ochrony prawnej, o których stanowi przepis art. 179 ust. 1 ustawy Pzp.

Izba ustaliła również, że wezwanie do wzięcia udziału w postępowaniu odwoławczym miało miejsce w dniu 17 września 2019 r.

Izba ustaliła, że do niniejszego postępowania odwoławczego po stronie

Zamawiającego w dniu 19 września 2019 r. zgłosił przystąpienie wykonawca Becton Dickinson Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie.

Izba potwierdziła skuteczność przystąpienia do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego wykonawcy Becton Dickinson Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (zwany dalej również: „Przystępującym”).

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Przedmiotem postępowania odwoławczego jest postępowanie pn: „Dostawa systemu pomp infuzyjnych, przeznaczonych do Nowej Siedziby Szpitala Uniwersyteckiego NSSU wraz z instalacją, uruchomieniem i szkoleniem personelu".

Zamawiający w dniu 5 września r. dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty wykonawcy Becton Dickinson Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie.

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, oświadczenia i stanowiska stron oraz uczestnika postępowania przedstawione podczas rozprawy, Izba uznała, iż odwołanie jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie zarzuty potwierdziły się w zebranym przez Izbę materiale dowodowym.

Izba oceniając zarzuty dotyczące bezpodstawnego odrzucenia oferty Przystępującego - wzięła pod uwagę następujące okoliczności faktyczne oraz prawne.

Odnosząc się do zarzutu niespełnianie przez oferowane przez Przystępującego pompy TCI-TIVA parametrów granicznych określonych w poz. 319 Załącznika nr 1a do SIWZ - współczynnik IP (zarzut nr 4.1 odwołania) - w ocenie Izby zarzut potwierdził się w zebranym przez Izbę materiale dowodowym.

Zamawiający, w poz. 319 Załącznika nr 1a do SIWZ, wymagał zaoferowania przez wykonawców pomp infuzyjnych TCI-TIVA, które posiadałyby stopień ochrony IP nie mniejszy niż IP22 oraz określił ten parametr jako parametr graniczny. Przystępujący zaoferował pompy Alaris PK. które zgodnie z oficjalnymi materiałami producenta, nie spełniają parametru wymaganego przez Zamawiającego - charakteryzują się słabszym stopniem ochrony - IPX1: Nie ulega wątpliwości, że Przystępujący zaoferował pompę Alaris PK (a nie np. Alaris PK PLUS), jak chciał tego Zamawiający. Jak wynikało z dokumentacji postępowania Zamawiający w przypadku pompy TCI-TIVA wymagał zaoferowania pompy PK Plus, zaś Przystępujący zaoferował pompę PK (co wyraźnie wskazano w formularzu ofertowym - BD Alaris PK/BD Switzerland Sarl), jednocześnie przedkładając Zamawiającemu dokumenty odnoszące się do pompy Alaris PK Plus - nie zaś urządzenia PK (bez plusa) wskazane przez Przystępującego w formularzu ofertowym. Nie można zgodzić się z twierdzeniem, że w obrocie funkcjonuje skrócona nazwa produktu, która uprawniona jest, po dacie 14 kwietnia 2018 r. Z oświadczenie załączonego przez Przystępującego wynika, że pompa Alaris PK nie jest produkowana, oferowana i sprzedawana na europejskim rynku od daty 14 kwietnia 2018 r. ani po tej dacie nie sprzedawano stanów magazynowych. Nie zmienia jednak postaci rzeczy to, że Przystępujący zaoferował pompę, która zgodnie z wymaganiem Zamawiającego nie odpowiadała treści SIWZ, gdyż nie była to pompa Alaris PK plus. Zgodzić należało się z Odwołującym, że Przystępujący miał możliwość zaoferowania pomp Alaris PK, nawet gdy ich produkcja zakończyła się w 2018 r., gdyż Zamawiający dopuszczał pompy z takim rokiem produkcji. Przystępujący zaoferował w formularzu ofertowym, czyli pompy Alaris PK (nie PK Plus) produkt niezgodny z wymaganiami Zamawiającego, zatem zaoferował inny produkt, który nie spełnia wymagań Zamawiającego. Jednocześnie Przystępujący załączył dokumenty techniczne odnoszące się do pompy PK Plus. Zatem zgodzić się z Odwołującym, że w konsekwencji oferta Przystępującego podlegała odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp, a wobec zaistniałego stanu faktycznego nie było podstaw - wobec

zaoferowania innego produktu niż wymagał tego Zamawiający - do wzywania o uzupełnienie z art. 26 ust. 3 ustawy Pzp. Argumentacja Przystępującego odnosząca się do złożonych przez Odwołującego dowodów przestaje mieć znaczenie w okoliczności, że firma Care Fiusion została zakupiona przez Przystępującego. Nie ulega wątpliwości, że to wykonawca składający ofertę zobowiązany jest - jako profesjonalista - do dochowania należytej staranności, a zamawiający nie może w żaden sposób domniemywać i zakładać - ponad to co zostało oświadczone w ofercie - co wykonawca zaoferował. W konsekwencji wobec niezgodności treści oferty z SIWZ należało uznać, że oferta Przystępującego podlega odrzuceniu.

W ocenie Izby potwierdził się również zarzut odwołania (pkt 4.2) odnoszący się do niespełniania przez oferowane przez Przystępującego pompy parametrów granicznych określonych w poz. 8, 58, 112 Załącznika 1 a do SIWZ - t.j. konieczności użycia narzędzi przy wymianie akumulatora pomp zaoferowanych przez Przystępującego.

Zamawiający, w poz. 8., 58., 112. Opisu przedmiotu zamówienia określił wymaganie (parametr graniczny) dla pomp strzykawkowych oraz pomp objętościowych, o następującej treści: ,,Wymiana akumulatora przez użytkownika bez użycia narzędzi i wykonywania przeglądu technicznego, akumulator gotowy do pracy natychmiast po założeniu”.

Zgodzić należało się z Odwołującym, że z dokumentów technicznych złożonych przez Przystępującego wyraźnie wynika, że wymiana baterii w tych pompach wymaga: po pierwsze odkręcenia dwóch śrub w obudowie (osłonie) baterii, po drugie zdjęcia osłony baterii, po trzecie wyjęcia wymienianej baterii i umieszczenia nowej, oraz przykręcenia osłony baterii za pomocą wykręconych wcześniej dwóch śrub. Zamawiający wymagał, aby dla każdej z pomp czyli Alaris GH plus, Alaris CC plus, Alaris VP Plus Zamawiający postawił identyczne wymagania, że wymiana akumulatora następować ma bez użycia narzędzi. Wykonawca wskazując w pkt 3 formularza - co do pompy Alaris V Plus wskazał, że wymiana akumulatora nastąpi bez specjalnych narzędzi, Zamawiający zaś wymagał aby wymiana akumulatora nastąpiła bez użycia narzędzi i wykonania przeglądu technicznego.

Zamawiający dodatkowo wskazał w Załączniku 1a do SIWZ w uwagach i objaśnieniach, że wskazane parametry są parametrami granicznymi a udzielenie odpowiedzi „NIE” lub innej nie stawiającej jednoznacznego potwierdzenia spełnienia warunku będzie skutkowało odrzuceniem oferty. Zgodzić należało się z Odwołującym, ze Zamawiający wymagał, aby nie używano żadnych narzędzi a oświadczenie wykonawcy w formularzu ofertowym wskazujące, że będzie używał specjalnych narzędzi, potwierdza, ze jakieś narzędzia będą używane.

Zgodzić należało się wobec tego z Odwołującym, że narzędzi specjalne - wobec oświadczenia Przystępującego złożonego w ofercie - stanowią węższą kategorię w stosunku do narzędzi. Ponadto użycie sformułowania „bez użycia specjalnych narzędzi” należy rozumieć w ten sposób, że możliwym było użycie narzędzi prostych - których to oświadczenie złożone przez Przystępującego wykluczało. Jednocześnie Zamawiający postawił wymóg wymiany akumulatora bez użycia narzędzi. Powyższe oświadczenie wobec postawionych przez Zamawiającego wymagań - należało uznać za sprzeczne z SIWZ a oferta Przystępującego z uwagi na przedstawione okoliczności powinna zostać odrzucona na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp. Analogicznie oferta Przystępującego powinna zostać odrzucona na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp z uwagi na jej niezgodność z treścią SIWZ. Zgodzić należało się z Odwołującym, że wymiana akumulatora - wobec przedstawionych dokumentów technicznych przez Przystępującego nie mogła nastąpić bez użycia narzędzi, chociażby poprzez wkręcenie wykręconych poprzednio śrub. Argumentacja Zamawiającego nie znajduje potwierdzenia - wobec czytelnych wymagań, że wymiana akumulatora przez użytkownika ma nastąpić bez użycia narzędzi. Jeśli Zamawiający inaczej rozumiał powyższe wymaganie to powinien w sposób jasny wyartykułować to w postanowieniach SIWZ. Ponadto nie można przychylić się do stanowiska Zamawiającego - wskazującego możliwość odmiennego interpretowania postanowień SIWZ w tym zakresie, gdyż Zamawiający mając wątpliwości występował do wykonawcy o wyjaśnienia powyższych okoliczności, nie mniej jednak - co niejednokrotnie potwierdzano w orzecznictwie KIO oraz w orzecznictwie europejskim, że takie działanie doprowadziłoby do uzupełnienia oferty bądź jej nieuprawnionej zmiany. Jasnym jest, że aby można było dostać się do akumulatora należy dostać również do pokrywy.

Zasadnym w tym miejscu jest powołanie się na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE - posiłkowo celem dokonania właściwej wykładni przepisów ustawy Pzp.

Należy pamiętać - co zostało potwierdzone orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE że zasadą w postępowaniu jest zakaz modyfikowania oferty po terminie składania ofert (np.

wyrok w sprawie o sygn. akt C -387/14 Esaprojekt przeciwko Województwu Łódzkiemu).

Ponadto jak wskazano w wyroku w sprawie o sygn. akt C -324/14 (Partner A. D.) Instytucja zamawiająca musi zapewnić w szczególności, że żądanie wyjaśnienia oferty nie może prowadzić do rezultatu porównywalnego w istocie z przedstawieniem przez oferenta nowej oferty (zob. podobnie wyrok z dnia 10 października 2013 r. Manova, C-336/12, EU:C:2013:647, pkt 36). Wobec powyższego zasada równego traktowania oraz zasada przejrzystości stoją na przeszkodzie negocjacjom między zamawiającym a oferentem w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, zatem co do zasady oferta nie może być modyfikowana po jej złożeniu, ani z inicjatywy Zamawiającego, ani oferenta.

W konsekwencji w ocenie Izby oferta Przystępującego podlega odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp jako niezgodna z SIWZ.

Odnosząc się do zarzutu pkt 4.3 odwołania - niespełnienie przez oferowane przez Przystępującego pompy parametrów granicznych określonych w poz. 8, 58, 112 Załącznika nr 1a do SIWZ - poprzez konieczność dokonania wymiany akumulatora przez wykwalifikowany personel serwisowy, w ocenie Izby zarzut ten nie potwierdził się w materiale dowodowym. Zgodzić należało się z Zamawiającym, że wymagał, aby personel przeszkolony był do wykonywania czynności wymiany akumulatora. W sytuacji gdy akumulator się wyładuje personel musi mieć możliwość wymiany takiego akumulatora, dlatego też Zamawiający postawił takie wymaganie a personel z racji przeszkolenia miał stać się personelem wykwalifikowanym. Zamawiający w dokumentacji postępowania użył pojęcia „użytkownika” nie zaś „profesjonalnego użytkownika” i pojęcie użytkownika Zamawiający rozumiał w szerokim znaczeniu obejmującym również służby techniczne. Ponadto Zamawiający żądał dostarczenia dokumentacji serwisowej - co wskazywało że wszelkie czynności mogły być wykonywane samodzielnie przez pracowników a tym samym pojęcie użytkownika obejmowało również personel przeszkolony przez wykonawcę.

Odnosząc się do zarzutu zawartego w pkt 4.4 - niespełniania przez oferowane przez Przystępującego pompy parametrów granicznych określonych w pkt 8, 58, 112 Załącznika 1a do SIWZ - konieczność dokonania kalibracji przy wymianie akumulatora pomp zaoferowanych przez Przystępującego, brak gotowości do pracy natychmiast po założeniu oraz zarzutu zawartego w pkt 4.5 dotyczącego mocy baterii należało uznać, że zarzuty nie potwierdziły się w złożonym materiale dowodowym. Zgodzić należało się z Zamawiającym i Przystępującym, ze proces kalibracji jest odrębnym procesem i może być przeprowadzany w dowolnym momencie. Jest to odrębny etap, który nie jest połączony z wymianą baterii.

Powyższe potwierdzają złożone przez Przystępującego dowody. Ze złożonych dowodów oraz tłumaczenia wynika, ze kalibracja nie jest elementem wymiany a jest ona elementem testów i może być dokonywana w dowolnym momencie. Powyższe potwierdzają złożone przez Przystępującego oświadczenia. W konsekwencji nie potwierdził się również zarzut dotyczący mocy baterii po kalibracji. Jak Zauważył Zamawiający w SIWZ nie postawił żadnych wymogów odnoszących się konieczności przeprowadzenia procesu kalibracji.

Dlatego też zarzuty te również podlegały oddaleniu przez Izbę w związku z przedstawioną przez strony i uczestnika argumentacją oraz wobec złożonych na rozprawie dowodów.

Odnosząc się do zarzutu zawartego w pkt 4.6 - t.j. wątpliwości związanych ze sposobem potwierdzenia przez Przystępującego spełnienia wymagań określonych przez Zamawiającego w SIWZ należało uznać że zarzut podlega oddalenie. Odwołujący powołał się na wątpliwości. Zauważenia wymaga, - co niejednokrotnie wskazywano w orzecznictwie KIO, że ciężar dowodu, zgodnie z art. 6 k.c. spoczywa na osobie, która z danego faktu wywodzi skutki prawne, a Odwołujący w opinii Izby takich dowodów w niniejszej sprawie nie przedstawił. Przypomnienia wymaga, analogicznie jak to jest w procesie cywilnym, iż ów ciężar dowodu rozumieć należy z jednej strony jako obarczenie strony procesu obowiązkiem przekonania sądu (w tym przypadku Krajowej Izby Odwoławczej) dowodami o słuszności swoich twierdzeń, a z drugiej konsekwencjami poniechania realizacji tego obowiązku, lub jego nieskuteczności, zaś tą konsekwencją jest zazwyczaj niekorzystny dla strony wynik postępowania (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. akt II CSK 293/07). W konsekwencji zarzut ten również podlegał oddaleniu.

Wobec przedstawionej argumentacji oferta Przystępującego podlegała odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp, jako niezgodna z SIWZ wobec potwierdzenia się zarzutów odwołania zawartych w pkt 4.1 oraz 4.2.

Wobec powyższego Izba w części (1/3) uwzględniła zarzuty Odwołującego, w pozostałej części (2/3) Izba oddaliła niniejsze zarzuty. W konsekwencji Izba rozdzieliła koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku - częściowego uwzględnienia oraz częściowego oddalenia niniejszego odwołania. Zgodnie z art. 192 ust. 9 ustawy Pzp, w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego. Z kolei w świetle art. 192 ust. 10 ustawy Pzp, strony ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku, z zastrzeżeniem art. 186 ust. 6. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, reguła ponoszenia przez strony kosztów postępowania odwoławczego stosownie do wyników postępowania odwoławczego oznacza, że „obowiązuje w nim, analogicznie do procesu cywilnego, zasada odpowiedzialności za wynik procesu, według której koszty postępowania obciążają ostatecznie stronę „przegrywającą” sprawę (por. art. 98 § 1 k.p.c.)” Jarosław Jerzykowski, Komentarz do art. 192 ustawy - Prawo zamówień publicznych, w: Dzierżanowski W., Jerzykowski J., Stachowiak M.

Prawo zamówień publicznych. Komentarz, LEX, 2014, wydanie VI. Zatem użyty w art. 192 ust. 10 ustawy Pzp zwrot stosownie do jego wyniku należy rozumieć analogicznie jak w procesie cywilnym. Jak wynika z postanowienia SN z dnia 31 stycznia 1991 r. II CZ 255/90, LEX nr 5314 stosunkowe rozdzielenie kosztów polega na rozdzieleniu kosztów między stronami stosownie do wyniku postępowania i do wysokości w jakiej zostały poniesione.

Stosunkowy podział kosztów procesu (100 k.p.c.) dotyczy ich całości co oznacza przyjęcie za podstawę obliczeń sumy należności obu stron, ustalonej stosownie do zasad z art. 98 § 2 i 3 k.p.c. (oraz art. 99 k.p.c. w przypadkach tam wskazanych). Sumę tę dzieli się proporcjonalnie do stosunku w jakim strony utrzymały się ze swymi roszczeniami lub obroną, otrzymując w wyniku kwoty, stanowiące ich udziały w całości kosztów. Jeżeli poniesione przez stronę koszty przewyższają obciążający ją udział zasądzeniu na jej rzecz podlega różnica.

Ponadto jak wynika z postanowienia Sądu Okręgowego w Gliwicach z 20 lipca 2016 r. sygn. akt X Ga 280/16 - w przypadku rozstrzygnięcia, w którym część odwołania zostaje oddalona, zaś część uwzględniona, zasada odpowiedzialności za wynik postępowania odwoławczego oznacza obowiązek stosunkowego rozdzielenia kosztów postępowania odwoławczego w takiej części, w jakiej odwołanie odniosło skutek. Identyczny pogląd wyrażono w wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 22 stycznia 2016 r. sygn. akt XXIII Ga 1992/15 oraz w postanowieniu Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt X Ga 286/13.

W niniejszej sprawie Izba - co wynika z sentencji orzeczenia - zarówno uwzględniła odwołanie, jak również w pozostałej części je oddaliła. W tej sytuacji, kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania wynikającą z art. 192 ust. 10 ustawy Pzp, obciążyła kosztami postępowania odwoławczego Odwołującego i Zamawiającego odpowiednio każdego z nich.

Ponieważ na koszty postępowania odwoławczego składał się wpis w wysokości 15.000 zł uiszczony przez Odwołującego oraz koszty strony poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 3.600,00 zł oraz koszty dojazdu Zamawiającego na rozprawę oraz koszty związane ze zwrotem opłat od udzielonych pełnomocnictw (o łącznej kwocie 1246,00 zł) Izba zasądziła od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kwotę 5.369,33 zł, tytułem zwrotu poniesionych kosztów uiszczonego wpisu oraz kosztów wynagrodzenia pełnomocnika.

Biorąc powyższe pod uwagę, o kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku postępowania (uwzględnienia oraz jego oddalenia) - na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp oraz w oparciu rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41 poz. 238 z późn. zm.).

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie przepisu art. 192 ust. 1 ustawy Pzp.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku postępowania na podstawie przepisu art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu

odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238).

Przewodniczący:

11