Prawo opcji
Klauzula umowna pozwalająca zamawiającemu na rozszerzenie zamówienia o dodatkowy zakres bez nowego postępowania.
Opracowanie redakcyjne
Hasło przygotował zespół analityczny Atlas Przetargów. Definicja ma charakter informacyjny i służy szybszemu zrozumieniu terminów występujących w rynku zamówień publicznych.
Aktualizacja i weryfikacja
Ostatnia redakcja: 21 marca 2026. Jeśli zauważysz nieścisłość albo chcesz zgłosić korektę, napisz na kontakt@atlasprzetargow.pl.
Prawo opcji (art. 441 PZP) to instytucja pozwalająca zamawiającemu na zastrzeżenie w umowie możliwości rozszerzenia zamówienia o dodatkowe dostawy, usługi lub roboty budowlane. Zamawiający określa zakres opcji już w SWZ i ogłoszeniu o zamówieniu.
Opcja musi być jednoznacznie opisana w dokumentach zamówienia: rodzaj i maksymalny zakres, warunki uruchomienia, termin skorzystania. Zamówienie dzieli się na część gwarantowaną (pewną) i opcjonalną (zależną od decyzji zamawiającego). Wykonawca składa ofertę na całość (z opcją), ale wynagrodzenie za opcję otrzymuje tylko po jej uruchomieniu. Różnica vs zamówienie uzupełniające: opcja jest przewidziana z góry w pierwotnym postępowaniu, zamówienie uzupełniające wymaga oddzielnej procedury. KIO wielokrotnie podkreślało, że opcja nie może modyfikować istotnych warunków zamówienia – musi dotyczyć tego samego rodzaju świadczeń.
Powiązane strony
FAQ
Czy wykonawca może odmówić realizacji opcji?
Nie. Jeśli zamawiający skorzysta z prawa opcji zgodnie z warunkami określonymi w umowie, wykonawca jest zobowiązany do realizacji opcji. To jednostronne uprawnienie zamawiającego – dlatego zakres opcji musi być precyzyjnie opisany w SWZ.
Jaki może być maksymalny zakres opcji?
PZP nie określa maksymalnego procentu opcji, ale KIO i doktryna wskazują, że opcja nie powinna przekraczać 50% wartości zamówienia gwarantowanego – zbyt duża opcja mogłaby naruszać zasady konkurencji.